गीत

शान्तिनारायण श्रेष्ठ

खोजेकै छु हितको माया कहाँ भेटिएला
सम्झनाको तिर्खा मेरो कैले मेटिएला

कुवा पानी धमिलो छ सङलो पानी कलको
कलको पानी खाँदा पनि उन्कै लाग्छ झल्को
झल्को लाग्ने बानीबाट कैले चेतिएला
सम्झनाको तिर्खा मेरो कैले मेटिएला

घाँस दाउरा काट्न जान्थ्यौँ हामी वन पाखा
पाखा भरि गुिाजइन्थ्यो उनकै गीतको भाखा
त्यही भाखा कहाँ पुग्यो होला यतिबेला
सम्झनाको तिर्खा मेरो कहिले मेटिएला

गुप्तेश्वर गुफाभित्र जोगी बस्यो ध्यान
त्यस्तै ध्यानमा हामी बसे आउँथ्यो कि ज्ञान
ज्ञान आए स्वर्ग जाने बाटो भेटिएला
सम्झनाको तिर्खा मेरो कहिले मेटिएला ॥