गजल

लक्ष्मीपूजा शर्मा

पर्दैन भो बाँच्न अव ठाडो शिर झुकाएर
खहरेको झरनालाई खडेरी झँै सुकाएर

भौतारिँदै चिच्याएर सडकमा पागल बनी
कति दिन बस्ने होर बास्ताविकता लुकाएर

कलकलाउँदा मुनाहरु उखेलेर फ्याँकेपिछ
शान्ति मिलोस् त्यो मनमा यो मुटुलाई दुखाएर

सोच विचार गति कन पाइला चाल्नु सदा सदा
नहिड्नु है जिन्दगीमा आफ्नो इज्जत चुकाएर

सदा तिम्रो जिन्दगीमा हाँसो खुशी छाइरहोस्
पाए हुन्छ जिन्दगीमा तिम्ले दिल फुकाएर

खुर्कोट ६ पर्वत